Siyah Kelebek

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.  "O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.  Demeyeceksin işte.Yaşarsın çünkü.  Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.  Çok sevmeyeceksin mesela.  O daha az severse kırılırsın.  Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin o'nu sevdiğinden...  Çok sevmezsen, çok acımazsın.  Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.  Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...  Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.  Senin değillermiş gibi davranacaksın.  Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.  Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.  Çok eşyan olmayacak mesela evinde.  Paldır küldür yürüyebileceksin.  İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.  Gökyüzünü sahipleneceksin,  Güneşi, ayı, yıldızları...  Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O ...

Ölsem ölemem, Dönsem dönemem, Sevsem sevemem, Ne acayip bir yerdeyim bilemem

Sensizken acıyor canım, uykusuz tadsız, tuzsuz gecelerde, yastıkda terlerken, gözlerim kapanmazken acıyor canım. Elimde olmadan olanları düşününce deliriyorum kalkıyorum yatakdan dolaşıyorum gene uyku tutmuyor. Ellerim terliyor bedenim titryor sinirden, nasıl yapar diye, inanamıyorum ve bir kılıf bulamıyor. Nasıl bir gerekçe buna sebep olabilir ki? Nasıl bir sebep haklı gösterir insanı. Madem hiç bir sebep yeterli gelmez nasıl kabul ediyorum, kabulleniyorum. Olamaz hayır diye inkarda etsem kendimi inandıramasamda, rüyalarıma girse kabusa çevirsede, uyumakdan da korksam nasıl kabulleniyorum... Bunun adı aşk mı? Bunun adı aşk mı, kabullenmek mi, umursamazlık mı, alışkanlıklarından vazgeçememe mi. Nedir bu? Neden, Nasıl soruları yeterli gelmiyor artık bana. Elimde olmadan gene özlüyorum arıyorum istiyorum. Dokunmak gelmesede içimden istiyorum yanımda, bakışını gülüşünü nefes alışını istiyorum. Gururum hayırda dese de aklımda hep. Acaba ne yaptı, ne  yedi, ne içti, şuan kimle. ...

Bu yayınlanan ilk makalenin denemesidir. İlerde detaylandırılacaktır.